جمع بندی موضوع مراقبت از خود

با سلام و تشکر از همه دوستان، همه نظرها خوب و قابل اجرا بود هر کدوم از یه جنبه

جواب دادین و همه دوستان بهترین راه مراقبت از خود را ، وصل شدن به منبع پر انرژی

خداوند می دونند، آقای بهنام خیلی زیبا نوشتند  همیشه بخدا متصل باشیم 2- منبع

تامین آرامش مون خدا باشه 3- کمی خودخواه باشیم 4- برای سلامتی روحمون

ورزشهای از جمله کمک به دیگران کنیم5- از دیگران توقع خیلی کم داشته باشیم یا

اصلا نداشته باشیم 6- بخودمون در سختیهای زندگی فرصت بدیم 7- با خودمون مهربون

باشیم در خوبیها جایزه بدیم و...، یکی دیگه از دوستان گفتن:  مراقبه ، امری لازم و

ضروری است و جهاد و مبارزه با نفس اماره ، بدون آن کاملاً بیهوده میباشد . هر

سالکی در مقام سیر خود باید دست به دامان مراقبه بزند تا در سیر پرتلاطم زندگی از

مسیر حقیقی عرفان دور نگردد و کشتی سلوک او  با سلامت به مقصد معبود برسد .

مراقبه در اخلاق و عرفان اسلامی ، یکی از مراحل تزکیه ی نفس بشمار میرود . و

روشهایی هم دارد مثل : روش قلبی در مراقبه - روش بدنی در مراقبه - روش عملی در مراقبه و ...
و یا مراقبه اعضاء و جوارح تقسیماتی دارد مانند : 1- مراقبه زبان 2- مراقبه بر شکم و فواید گرسنگی ، که گرسنگی فواید زیادی دارد :
الف) صفای قلب ب) تواضع ج) شکسته شدن شهوات د) آمادگی برای انجام عبادات و دیگر مراقبه ها ...
مرحوم علامه طباطبایی خودشون اهل مراقبه بودند و میفرمودند :
مراقبه و محاسبه دو حالت است که شخص سالک باید از ابتدای سیر و سلوک تا انتها

ملتزم باشد و میگفتند : آخر شب ، قبل از خواب ، اعمالی را که در روز انجام داده اید

بررسی کنید ، هر یک از اعمالتان که خوب بود ، خدا را برای آن حمد و سپاس گوئید وتوفیق انجام بهتر

آنرا در روز بعداز خداوند مسئلت کنید و اگر خدای ناکرده تقصیر و یا خطایی مرتکب شده بودید فوراً توبه کنید و تصمیم بگیرید که دیگر آنرا انجام ندهید ، اگر دیدید
خلافهای شما متعدد است تصمیم بگیرید فردا آنرا کم کنید .
خلاصه میفرمودند : مراقبه و محاسبه انسان باید همیشه و دائمی باشد
و مراقبه آخرین سفارش جدی ایشان قبل از فوتشان بود ...

آقای پیمان اوریا گفته:آنقدر قوی باشم که هیچ چیز نتواند آرامش ذهنم را برهم زند .
هرکسی را که میبینم با او از سلامتی ، خوشبختی صحبت کنم
کاری کنم که دوستانم احساس کنند گوهر ارزشمندی در درون آنهاست
تنها به بهترینها بیندیشم ، تنها برای رسیدن به بهترینها کار کنم و تنها انتظار بهترینها را داشته باشم .
درست به همان اندازه که مشتاق موفقیت خود هستم ، مشتاق موفقیت دیگران نیز باشم .
من به خودم قول میدهم که ...
اشتباهات گذشته را فراموش کنم و تمرکزم را روی دستاوردهای بزرگ آینده بگذارم


همیشه سیمایی بشاش داشته باشم و به هر آفریده ی زنده ای که میبینم لبخند ببخشم .
آن قدر روی رشد خود وقت بگذارم که دیگر وقتی برای انتقاد از دیگران نداشته باشم .


آن قدر آزاده باشم که فرصتی به نگرانی ، آن قدربلند نظر که فرصتی به خشم ،


آن قدر قوی که فرصتی به ترس و آن قدر خوشبخت که فرصتی به بدبختی ندهم.


تصورم از خود نیک باشد و این را به جهان اعلام کنم ؛ نه با صدای بلند ، بلکه با کردار نیک .
با این اعتقاد زندگی کنم که کل جهان طرف من است ؛ مادامیکه به آن بهترینی که در در وجودم است ،

آقای مجتبی گفته:جون پردرد و تجربم واستون بگه تنها راه واقعی و بی بروبرگردی که

برای مراقبت از خودم پیدا کردم اینه که فهمیدم من نمی تونم از خودم و زندگیم مراقبت کنم و تنها کسی که میتونه این کار رو برای من انجام بده خداونده 


و این اتفاق زمانی افتاد که اراده خودم رو رها کردم و و اراده خداوند رو دنبال کردم و اراده خداوند یعنی اصول روحانی مثل: صداقت ،مسئولیت پذیری،روراست بودن با

خود،پذیرفتن اشتباهات خود و اصلاح رویه ،برنامه ریزی،انضباط،احترام،قانون مداری

،تلاش،پشتکار،امید،رعایت حدومرزهاو..و با دنبال کردن صادقانه این اصول روحانی،

امروزدر محیط کار احساس امنیت میکنم  ضمن اینکه مقدارکمی احترام واقعی هم به

سمت من جلب شده و هرچه بیشتر اصول روحانی رو دنبال میکنم احترام و امنیت و آرامش و رضایت و احساس ارزشمندی بیشتری رو تجربه میکنم

خانم کوله پشتی گفته:به نظر من مراقبت از خود بستگی داره از جنبه روحانی مطرح بشه یا جسمانی.
اگه روحانی و سلامت روح مطرح باشه یعنی سعی کن کارایی انجام  بدی که مرتکب گناه نشی و نفست پاک بمونه..


مثلا قران بخون و نماز اول وقت و دوست های خوب و سالم 

یکی از دوستان گفته:بهترین راه این که خودمون رو دوست داشته باشیم ، کسی که

خودشو دوست داشته باشه به جسم و روحش احترام میزاره و بهترینها رو براشون

فراهم می کنه

یکی دیگه از دوستان گفت:آنچه را پدر و مادر می گویند به کار ببر . دلسوزتر از پدر و مادر کسی نیست . 

 حالا نظر خودم اینه که باید از همه اعضا و جوارحمون جوری استفاده کنیم که نه ضرر

جسمی ببینیم نه روحی، بینایی نعمتیه که خداوند در اختیار آدم قرار داده پس باید از

این چشم مراقبت کنیم که آسیب نبینه، از طرفی باید مراقب باشیم با این چشم همه

چیز رو نببنیم ، همه چیز ارزش دیدن نداره، چون اون موقع است که به روحمون آسیب

می زنیم، شنوایی نعمتی است بسیار ارزشمند، باید از گوشمون مراقبت کنیم آسیب

نبینه ، از طرفی همه چیز در این دنیا ارزش شنیدن نداره، غیبت شنیدن، تهمت شنیدن

و .... اینها مواردی هستند که به روح ما آسیب میزنند پس مواظب شنیده های خود

باشیم. نعمت زبان و گفتار نعمتی است بسیار بزرگ، پس سعی کنیم بااین زبان گناه

نکنیم ، زبانی که میشود حمد خداوند با ان گفته شودو با این زبان به دیگران محبت کرد

چرا گناه؟؟؟؟؟و هزاران نعمت دیگر که خداوند در اختیار انسان قرار داده استمهم تر از

همه اینها مراقبت از روحمان است، که همه مراقبت ها ختم میشود به مراقبت از روح،

وقتی من از چشمم، گوشم، زبانم، قلبم، دست و پایم مراقبت نکنم و هر کار که نفسم

میخواهد انجام دهم دیگر روحی برایم باقی می ماند که بخواهم از او مراقبت کنم؟؟؟؟

بیاید بیشتر مراقب روحمان باشیم، روح ما ذره ای از وجود خداوند است، بیایید امانت

دار باشیم و این روحرا پاک و مثل روز تولد تقدیم حضور خداوند کنیم. اینم در آخر بگیم ما

نمی تونیم از خودمون مراقبت کنیم باید مراقبت را به اراده خداوند سپرد و از او خواست تا همیشه روزگار مراقب و نگهدار ما  باشد.  

/ 9 نظر / 3 بازدید